متد فونیکس

فونیکس چیست؟

اگر بخواهیم تعریف کوتاه و جامعی از فونیکس داشته باشیم باید گفت فونیکس یعنی آموزش نقاشی و رنگ آمیزی، کاردستی، شعر و سرود، کامپیوتر به زبان انگلیسی در واقع بچه ها در یک محیط شاد و آموزنده بدون اینکه احساس خستگی کنند زبان انگلیسی را اصولی و کاربردی آموزش میبینند و این آموزش مبتنی بر سیستمی همانند آموزش زبان مادری است به همین دلیل برای کودکان شاد و جذاب بوده و خسته کننده نمیباشد.

مواد آموزشی فونیکس چیست؟

flash card – songs های متنوع و شاد – کاردستی- بازی و سرگرمی- فیلمهای بسیار جذاب کودکانه به زبان انگلیسی- نقاشی و رنگ آمیزی- مکالمات روزمره به زبان انگلیسی

توضیح:

در این سیستم ابتدا کودک در عوض حفظ کردن 26 حرف الفبای انگلیسی که معمولا فرار و یادگیری آن سطحی و مشکل میباشد، 42 صدای اصلی آنها را توسط action ها و story های مربوط به هر حرف به خوبی یاد گرفته و سپس با شکل حروف و نوشتن آن آشنا میشود که این شیوه باعث تثبیت مطالب به ذهن کودک میشود سپس با ترکیب کردن حروف با هم ( blending ) کودک میتواند کلمات و بالطبع جملات را به سهولت بخواند و بنویسد همچنین در زمینه گفتاری و شنیداری هنرجو پیشرفت قابل ملاحظه ای خواهد داشت این موضوع وجه تمایز این سیستم نسبت به سیستمهای متداول بوده و نتایج حاصله از پیشرفت چشمگیر هنرجویان در سنین مختلف و سطوح مختلف در آموزشگاه بهروش نسبت به روند پیشرفت آموزشی همان شاگرد در موسسات دیگر موید و تصدیق کننده سیستم آموزشی قوی این موسسه میباشد.

تاریخچه فونیکس:

در سال 1980 در مدارس انگلستان از سیستم look and say و memorising جهت یادگیری خواندن و نوشتن استفاده میشد. شاگرد باید کل کلمه را دیده و به خاطر می سپرد که فقط 30% بازدهی داشت به جهت فراموش کردن جزییات کلمه و حروف . بنابراین شاگردان در کلاسهای بالاتر در زمینه خواندن و spelling مشکلات جدی داشتند و لغات فراموششان میشد با ارایه سیستم فونیکس برای اولین بار توسط خانم Sue Lloyd مدرس مدرسه ابتدایی Suffolk انگلستان در اواخر 1970 تمام شاگردان پیشرفت قابل ملاحظه ای کردند. در سال 1980 اکثر مدارس انگلستان از این روش پیروی نمودند و در سال 1990 پس از تحقیق علمی و کاربردی این روش و جمع آوری تجربیات گذشته دو مجموعه Jolly Phonics , Jolly Grammar در انگلستان به چاپ رسید.

و امروزه از این روش در اکثر مدارس عالی کشورهای پیشرفته دنیا استفاده میشود.

 

از چه سنی باید کودکان آموزش زبان انگلیسی را شروع کنند؟

 طبق آخرین تحقیقات به عمل آمده در انگلستان بهترین زمان برای آموزش زبان انگلیسی در طول سالهای خردسالگی و نوباوگی است زیرا مغز یک کودک با سرعت شگفت انگیزی پرورش می یابد ( 90% در 5 سال اول زندگی ) مغز کودک با ساختن هزاران سیناپس ( ارتباط ) به کودک امکان یادگیری نوشتن و تلفظ یک لغت را به طور همزمان میدهد همچنین یادگیری آواها به دلیل انعطاف پذیر بودن اندامهای گفتاری در سنین پایین تر ( 4-6 سال ) بسیار سریعتر و بهتر انجام میپذیرد نسبت به سنین بالاتر که اندامهای گفتاری در این سنین کاملا شکل گرفته اند. همچنین، این احتمال وجود دارد که یادگیری یک زبان دیگر در اوایل کودکی، فرآیند رشد مدار عصبی را به طور مثبت تحت تاثیر قرار دهد.

-------------------------------------------------------------------------------------------

در سیستم فونیکس آموزش زبان از صدا شروع می شود . این سیستم به زبان آموز کمک می کند تا در مدت کمی براحتی بخواند ، بنویسدو حرف بزند. سیستمهایی که تا کنون به کار گرفته می شدند چندان موفق نبوده اند. علت آن را هم بایدبیشتر در روش آنها دانست.

سیستم های سنتی و قدیمی آموزش زبان بر اساس دیدن کلمه وخواندن آن و بخاطر سپردن آن عمل می کنند اما این روش با آزمایش و خطا همراه است.

سییتم فونیکس برعکس خواندن و نوشتن را از طریق آموزش صدای حروف یاد می دهد.به همین دلیل این سیستمفونیکس نام دارد. در این سیستم زبان آموزابتدا با صدای حروف آشنا می شود نهالفبا.الفبای انگلیسی فقط 26 حرف دارد که برای آموزش زبان کافی نیست حال آنکه درانگلیسی حدود44 صدا(آوا) وجود دارد که بعضی از آنها از ترکیب دو حرف به وجود میآید مانند sh یاee... این حروف را حروف دیاگراف یادوتایی می خوانند استفاده از الفبا علاوه بر محدودیت تعداد به دلیل دیگر نیز برایآموزش زبان کافی نیست زیرا در الفبا هر حرف نامی دارد و با ان نام شناخته میشودحال انکه زبان آموز برای خواندن و نوشتن به صدای حروف نیاز دارد نه به نام آنها.

پس آنچه نو آموز باید بشناسد صداها و چگو نگی ترکیب آنهاستتنها از این طریق است که می تواند بدون تکیه به حافظه به تلفظ درست کلمات دست یابدو به راحتی کلماتی را که قبلا ندیده و نشنیده است به راحتی بخواند وبنویسد. مثلازبان آموزی که صداهای BUSرا بداند در ترکیب آنها به آسانی به تلفظ کلمهbus می رسدحتی اگر هیچ نوع آشنایی قبلی با این کلمه نداشته باشد. این یک موفقیت بزرگ برایزبان آموز به شمار می آید.

بر عکس نو آموزی که با سیستم بصری(با تکیه بهحافظه)املا،تلفظ کلمات را یاد می گیرد با دیدن کلمات نااشنا گیج می شودوبایدآنهارا در مقایسه با کلماتی که قبلا خوانده، بشناسد.این کاری است دشوار و کند که احتمال خطا در آن زیاد است چه بسا تنها زبانی که زبان آموز داشته باشد این استکه:( من این کلمه را هنوز نخوانده ام).تفاوت یادگیری از طریق دو سیستم بسیار زیاداست .زبان آموزی که انگلیسی را با سیستم فونیکس می آموزد در پایان اولین سال تحصیلیخود 12 ماه جلوتر از زبان آموزی است که زبان را از طریق سنتی فرا گرفته است. از آنمهمتر احتمال خطا در این سیستم بسیار کمتر است. زبان آموزانی که زبان را از طریقسنتی و به خاطر سپردن کلمات می آموزند ازهر 4 کلمه یک را اشتباه می نویسد. بخصوص در پسرها احتمال خطا بیشتر است.در حالی کهدر روش فونیکس احتمال این خطا را به احتمال 1در20 کاهش می یابد و پسرها همان مقدارممکن است خطا کنند که دخترها.

هرچه کودک زودتر با زبان دوم آشنا شود، شانس بیشتری برای دستیابی به مهارت‌های کسب زبان دوم خواهد داشت. بررسی‌ها نشان داده است اگر کودک در سن زبان‌آموزی یعنی قبل از 7 تا 8 سالگی زبان دوم را بیاموزد، مهارت بهتری در تکلم زبان دوم و لهجه خواهد داشت. در کشورهای پیشرفته آموزشهای جمعی و رفتاری در سنین پائین یک عرف اجتماعی می باشد و علت سپردن کودک به مهدها و آموزشگاه ها، شاغل بودن مادر نیست بلکه تأمین منافعی در انسان (کودک) می باشد که فقط از 3 تا 7 سالگی دست یافتنی است و تمام عمر مورد بهره برداری قرار می گیرد و در هیچ سنی قابل جبران نمی باشد. چه خوب است که راه سختی را که ما برای آموزش زبان انگلیسی طی کردیم و نتیجه چندانی هم نگرفته ایم برای کودکانمان تکرار نشود.
سیستم فونیکس رابرای اولین بار 20 سال پیش آموزگاری به نام سولویت در مدارس انگلستان بوجود آورد و اکنون در حدود 90% مراکز آموزشی این کشور از این سیستماستفاده می کنند.

 

[ چهارشنبه ۱٠ آبان ۱۳٩۱ ] [ ٩:٠٤ ‎ب.ظ ] [ آزاده ]